Het was best een ingewikkelde en (letterlijk en figuurlijk) zware klus, maar de mensen van Modelgroep Nederland hebben hem geklaard: het transport van ruim drie meter containerschip vanuit de kelder naar de definitieve ligplaats bij de containerterminals in onze Rotterdamse haven.

Toen het schip op zijn plek lag was het tijd voor de 'afbouw', waaraan de heren ook de komende maanden nog bezig zijn. Denk bijvoorbeeld aan het aansluiten van de verlichting en het geluid en het aanbrengen van de trossen waarmee het schip aan de kade is afgemeerd. Rekening houden met het milieu doen we ook: het schip 'ligt aan de walstroom', waardoor er aan boord geen dieselgeneratoren hoeven te draaien bij het laden en lossen van containers. Zie het containertje op de kade!

Er ging ook een hoop tijd zitten zitten in het op de juiste plek monteren van de 'rekken' (de roodbruine hekken die dwars op het schip zijn geplaatst) waarmee de containers op het schip worden geschoord.

In een vorig verslag hebben we al gemeld dat het schip is beladen met containers van verschillende afmetingen: naast de 'standaard' 20- en 40-voets containers staan er ook reeksen 45-voets containers op. Alles bij elkaar zijn er zo'n vierhonderd (!) containers op hun plek gezet.

Nog wat meer cijfertjes: tot op heden heeft de bouw met gemiddeld twee man in twee jaar tijd zo'n 1.200 uren gekost. De schaal van ons containerschip is 1:100, wat betekent dat onze Panda Express 0049 305 cm lang en 42 cm breed is. Het lege schip weegt 6 kilo en alle containers aan boord hebben samen datzelfde gewicht.

Het moge duidelijk zijn dat ons ss Nieuw Amsterdam de titel 'grootste schip van Miniworld Rotterdam' heeft moeten afstaan aan deze gigant! In een volgend verslag zullen we vertellen over het hoe en waarom van die verschillende containermaten en waar nu precies de naam van het containerschip vandaan komt.

Van enkele van onze collega's kregen we foto's van wat er in de loop van de week zoal verkeerd gaat op onze treinsporen. Héél veel foto's (gelukkig niet allemaal uit dezelfde week…), waarvan we er helaas maar een paar plaatsen omdat het anders veel te veel droefenis en ellende zou zijn en dat willen we niet in het laatste Bouwverslag van 2024…

De operators die vanuit de Commando Centrale het reilen en zeilen van al die rondrijdende treinen (en de bussen en vrachtauto's, niet te vergeten) in de gaten houden, hebben er soms een dagtaak aan om die uit de rails gelopen, omgevallen of op een andere manier 'verongelukte' locomotieven, rijtuigen en wagons weer op het juiste spoor te krijgen!

Ontsporingen hebben allerlei oorzaken. Zo kunnen wissels kapot gaan, waardoor de wisseltongen niet goed meer tegen de rails liggen en de trein niet meer 'weet' of hij nu rechtdoor gaat of afbuigt… Er kan iets op de rails vallen dat de doorloop blokkeert of er kan ergens (natuurlijk op een lastig bereikbare plek) een draadje losschieten waar een stroomafnemer achter blijft haken.

Soms rijdt een trein te ver door na een rood sein, waardoor een andere er tegenaan botst. Meestal krijgen de operators een melding op een van de schermen in de Commando Centrale, maar het komt ook voor dat een bezoeker komt vertellen dat er ergens iets helemaal verkeerd is gegaan…

Een koppeling van een locomotief, rijtuig of wagon kan het begeven, waardoor er een of meer wagons of rijtuigen stil blijven staan en zo een blokkade vormen voor een andere trein. Vaak moet een operator dan op de baan klimmen om de zaak weer in het reine te brengen – wat voor onze jonge bezoekers een fascinerend beeld van een reus in de miniatuurwereld oplevert…

Andere ongelukken kunnen vanuit de Commando Centrale worden opgelost door een tijdelijke omleiding te programmeren in de besturingssoftware.

Af en toe loopt het echt fout en hebben we schade. Zo was de Intercity Direct op het HSL-spoor ontspoord toen hij uit de tunnel kwam. Een snel uitgevoerde actie zette de hele HSL in noodstop. Nader onderzoek wees uit dat in een van de draaistellen van een rijtuig de assen zó heet waren geworden dat het draaistel letterlijk was gesmolten – met de ontsporing tot gevolg. Een reparatieklus voor onze treinonderhoudsexperts!

Tradities zijn er om in stand te worden gehouden en dus verrees ons kerstdorp ook dit jaar weer op de plek waar anders de stoelen van onze mini-bioscoop staan. Al jarenlang besteden twee van onze vrijwilligers een stevig aantal uren om het geheel op te bouwen – en een tijdje later weer af te breken…

Het begint met het op de gewenste manier neerzetten van een paar tafels, waarbij we rekening moeten houden met het doorvoeren van de stroomdraden. Een kerstdorp zonder kerstverlichting, brandende straatlantaarns en lampjes in de gebouwen en niet te vergeten een rijdende tram is tenslotte geen kerstdorp!

Daarna de 'sneeuwdekens'. Kerstmis associëren we tenslotte nog steeds met 'wit'…

Vervolgens krijgen een voor een de diverse huisjes, gebouwen, dal- en bergstation van de skilift en héél veel figuurtjes hun juiste plek. Dat dit gepaard gaat met neerzetten, bekijken, verschuiven, veranderen, nog eens kijken, soms weer terug-zetten en een heleboel overleggen is buiten kijf. Die al jarenlange ervaring helpt overigens wel om het opbouwproces aan de gang te houden. Ook dit jaar zag ons kerstdorp er weer geweldig uit!

Een klein driehoekig stukje van ons Rotterdamse Haventerrein is opnieuw ingericht: daar verschenen drie opslagtanks met daarop de naam en het logo van het bedrijf STAR, onderdeel van The Specialist Group.

Op de juiste maat gesneden kartonnen kokers vormen het uitgangspunt. Die krijgen eerst de juiste kleur grijswit. Vervolgens de belettering: onze modelbouwer heeft met een sjabloon de letters van de bedrijfsnaam en de onderdelen van het logo uitgesneden uit dun karton en die vervolgens in de juiste kleur oranje gespoten.

Nadat alles was opgedroogd heeft ze letters en logo's op de opslagtanks gelijmd. Zo staan de bedrijfsgegevens nu mooi in reliëf op de tanks. Op de grote foto hieronder zijn die stappen goed te zien.

De medewerkers van het bedrijf moeten natuurlijk op een veilige manier kunnen werken. Dus krijgt elke tank een hek langs de rand van het dak. Leidingwerk, aansluitkranen en alles wat verder nog nodig is om het geheel een 'echt' aanzien te geven, volgen daarna. Ook een billboard met de bedrijfsgegevens ontbreekt niet!

Het terrein is met behulp van wat hout, gips en groen strooisel inmiddels voorzien van een beschermende omwalling, zodat een onverhoopt lek in een tank niet direct de naastgelegen rijweg onder de olie zet…

Weer een stukje Rotterdam klaar!

Op de foto's hierboven hebben we een aantal botsingen en ontsporingen laten zien. Helaas zijn die door de vele kilometers die onze treinen dagelijks afleggen niet te vermijden. Maar, misschien ziet u als treinliefhebber wel liever foto's waarop geen ongelukken te zien zijn. Daarom hier nog een selectie van de vele foto's die onze medewerkers hebben gemaakt. Gewoon, van (goed) rijdende treinen…

Ergens in het bosje op de foto hierboven, tussen de voorbij razende treinen, hadden we een plekje ingeruimd voor een hobbyist. Hier wilde namelijk de eigenaar (en enige medewerker) van Imkerij De Werkbij zijn bijenkasten opstellen.

Helaas voor hem was dat niet ver genoeg van de bewoonde wereld. De medewerkers van het iets verderop gelegen bedrijf Ferroverde maakten duidelijk dat ze een regelmatig bezoek van een naar honing zoekende verzameling bijen niet echt op prijs zouden stellen en dus ging er een streep door dit plan.

Goede raad was duur. Waar in de bijna overbevolkte wijken van ons mini-Rotterdam zou zo'n bijenkast geen problemen opleveren? Uiteindelijk vonden we een plek achter het Van Waning-gebouw en vlak bij het doolhof, waar we ruimte konden maken voor de imker en waar het plaatsen van een bord met de bedrijfsnaam ook geen problemen zou opleveren.

Eerst stond er voor de kast waarin de korven staan een grote bloeiende struik, zodat de bijen niet ver van huis hoefden voor hun dagelijkse portie zoetigheid. Die struik is nu in de winter afgestorven, maar gelukkig zijn de bijen ook aan het overwinteren!