Wat er in februari 2025 in de bouwhal van Miniworld Rotterdam gebeurde: Reparatie water Hoogburght, Herauten bij riddertoernooi.
In de laatste week van februari maakte een van onze operators, die vanuit de Commando Centrale onderweg was naar een stilgevallen trein, een misstap en zakte met één voet door de baan. Gevolg: een gat van een driekwart meter…
Dus moest een van onze collega’s van het modelbouwatelier met een zaag aan de slag om de ruwe, versplinterde stukken bodemplaat te verwijderen (een kort filmpje van dit – zeker voor de argeloze toeschouwer toch vreemde - verschijnsel is te zien op ons YouTube-kanaal). Dat ging letterlijk niet zonder slag of stoot: er klonk regelmatig een minder nette term als hij in de krappe ruimte onder de baan weer zijn hand stootte…
Vervolgens ging hij op de van hem bekende, vakkundige manier aan de slag om alle sporen van de val én van zijn ‘sloopwerkzaamheden’ weg te werken en de gracht weer in oude glorie te herstellen. Het zou een van zijn laatste klussen worden: een dag later vierden we zijn afscheid in verband met het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd. Bedankt, Nic, niet alleen voor dit karweitje, maar veel meer nog voor alle mooie maquettes, bergen, waterpartijen en wat niet al die je in de loop van je loopbaan bij Miniworld Rotterdam hebt opgeleverd!
Een van de andere medewerkers van het modelbouwatelier had ook gemeld dat hij zijn activiteiten op modelgebouwgebied wilde gaan staken - binnen Miniworld Rotterdam, althans.
Dus namen we ook van hem afscheid, maar niet nadat hij een ‘afscheidcadeautje’ had gepresenteerd: twee zelf gemaakte en met de hand beschilderde herauten in middeleeuwse kledij. Die waren bedoeld om een plekje te krijgen bij het ridder-toernooi tussen de Midlands en het Victoriaanse kavel in ons Groot-Brittannië.
Natuurlijk hebben we de daad meteen bij het woord gevoegd en zijn de twee herauten onder het toeziend oog van de maker geplaatst op een bordes dat het toenooiveld overziet. Daar staan ze nu klaar om de volgende ronde in het steekspel aan te kondigen met klaroengeschal, dat binnenkort echt te horen zal zijn.
Ook jij, Leo, ontzettend bedankt voor al die mooie maquettes, grottekeningen, bergen en al het andere dat in de loop van de jaren uit jouw kunstenaarshanden is voortgekomen!
Binnen ons modelbouwatelier houdt een klein groepje mensen zich bezig met een specifieke taak: het aanbrengen van zogeheten belijning op onze snelwegen en de wegen en straten binnen en buiten de bebouwde kom. Op de foto hierboven ziet u hoe op die manier een stuk saai grijs plaatmateriaal wordt omgetoverd in een realistisch ogend wegdek. Blokkenlijnen, enkele en dubbele doorgetrokken strepen, oversteekpaden, pijlen, voorrangstekens (de bekende ‘haaientanden’), alles zoals het volgens het Wegenverkeersreglement moet.
Dat enige lenigheid en lichaamsbeheersing daarbij gewenste eigenschappen zijn, blijkt uit het feit dat het team de werkzaamheden moet uitvoeren tussen de maquettes in. Het verliezen van je evenwicht is iets dat je hier zeker niet wilt meemaken…
Een leuke bijkomstigheid is dat deze werkzaamheden – net als in de echte wereld – hinderlijke omstandigheden kunnen opleveren voor het verkeer. Tijdens het aanbrengen van belijning en wegmarkeringen kunnen de weggebruikers natuurlijk niet ‘gewoon’ doorrijden. Daarom brengen onze wegbeheerders ook tijdelijke markeringen aan. Gele doorgetrokken strepen, versmalde rijstroken, zogenoemde ‘separators’ (de rode en witte met water of zand te vullen ‘blokken’ die gebruikt worden als rijstrookmarkering). Voor hun eigen veiligheid én voor die van de mini-weggebruikers!
Ook ‘ondergronds’ vinden er botsingen en ontsporingen plaats, net zoals dat in het zichtbare deel van de miniatuurwereld gebeurt. De foto hierboven is van een ongeval dat duidelijk een combinatie is van ‘Twee tegen één’ en ‘Neem er eentje van je eigen postuur!’…
In de nieuwsbrief van februari stond een artikeltje over het testen van het Midlands-traject in het Engels/Welshe deel van ons Groot-Brittannië. Daarin vertelden we dat sommige Engelse locomotieven nogal gemakkelijk ontsporen omdat het ‘voorloopstel’ uit de rails loopt. Zoals hier te zien is.
Maar ook een locomotief van ander fabricaat wil het spoor nog wel eens bijster zijn. Van deze Railion-loc koos het tweede draaistel een ander traject dan het eerste!
Een andere Railion=locomotief ging een potje ‘armpje drukken’ met een Hondekop. Uitslag: onbeslist.
Nog wat meer foto’s van ontsporingen en botsingen. Gelukkig is de impact van deze ongelukken heel wat kleiner dan wanneer zoiets gebeurt in de echte wereld: bij ons wordt hooguit een operator van de Commando Centrale een beetje moedeloos als hij er weer opuit moet om ergens zo’n ongelukssituatie te gaan verhelpen…
De prijs voor de meest spectaculaire ontsporing van de eerste twee maanden van dit jaar gaat echter naar dit NS-treinstel. De foto hiernaast toont de oorzaak: een losgeraakt stukje kabel van een wissel dat naar beneden hangt. Het is maar goed dat onze rijtuigen en locomotieven stevig aan elkaar zijn gekoppeld!
We hebben er al vaker last van gehad – meer dan ons lief is! U hebt daar in eerdere nieuwsbrieven over kunnen lezen. Ook hier was een stukje van onze miniatuur-wereld beschadigd geraakt door een lekkage van een van de water-leidingbuizen die langs het plafond lopen.
Omdat niet alleen het wegdek, maar ook het benzinestationnetje (dat eerlijk gezegd al een tijdje aan het ‘kwijnen’ was…) niet meer representatief waren, hebben we een reparatieklusje ingelast.
Om de bezoekers (en niet te vergeten onze mini-bewoners) erop te wijzen dat er onderhoudswerkzaamheden werden uitgevoerd, moest er natuurlijk wel een billboard met uitleg worden geplaatst.
Ziehier het resultaat: benzinestationnetje weg, wegdek gerepareerd en ook de aangrenzende groenvoorziening in orde gebracht.
Het International Film Festival Rotterdam vond plaats van 30 januari tot en met 9 februari 2025. Om daar aandacht aan te schenken hebben we ons al eerder ingezette ‘NS Herfstbioscoop-rijtuig’ weer van stal gehaald.
Eigenlijk heeft dat rijtuig weinig te maken met het IFFR: in 2005 heeft de NS een rijtuig ‘omgebouwd’ tot bioscoop ter gelegenheid van de 25e editie van het Nederlands Film Festival, onder andere bekend van de uitreiking van de Gouden Kalveren. We hebben echter geen protesten gehoord…
Een mooi stukje ‘Rotterdam-promoting’: de NS Herfstbioscoop tussen het Witte Huis en de Kubuswoningen, met de Erasmusbrug op de achtergrond. Rotterdamser kan bijna niet!
Ter compensatie van die ontsporingen en botsingen ook een paar foto’s van ‘normaal’ treinverkeer.
Hier ziet u maar liefst drie elektrische locomotieven van de Baureihe 182 van de Deutsche Bahn. Het voorbeeld in de echte wereld is gebouwd door Siemens en draagt het ‘modelnummer’ ES 64 U2. Uitgerust met vier elektromotoren die elk één as aandrijven en tesamen een continuvermogen hebben van 6.400 kW en een maximale trekkracht van 300 kN, kan deze locomotief een snelheid van 230 km/h bereiken.
De situatie die op de foto hiernaast is afgebeeld, zult u in de echte wereld niet kunnen waarnemen: hier rijdt een NS-locomotief van de 1100-serie met een poetswagon broederlijk naast een metrostel van de RET. Plaats van handeling: het tram- en busplatform naast Station Rotterdam Centraal.
Onze versie van het bekende Minack Theatre staat al een paar jaar in het Engels/Welshe gedeelte van ons Groot-Brittannië. U vindt het na binnenkomst direct links, tegen de eerste pilaar aan.
U weet misschien dat hier, op een klif boven de zee in Porthcurno, Cornwall in 1932 het toneelstuk ‘The Tempest’ van William Shakespeare is opgevoerd. Dit was de aanleiding tot de bouw van een theater op deze plek. Dat is sindsdien meerdere keren verbouwd en uitgebreid en al bijna 100 jaar een prachtige locatie voor toneel-, musical- en muziekuitvoeringen. Het uitzicht vanaf de tribunes over de zee is spectaculair!
We hebben inmiddels de verlichting gereed gemaakt en een drukknop geïnstal-leerd waarmee de bezoeker een film kan starten. Het is een opname uit 2014 van een uitvoering van ‘The Tempest’, in het echte theater. Het filmpje speelt ongeveer anderhalve minuut; het hele toneelstuk duurt twee uur – en dat is misschien wat teveel van het goede… Troost: de film is te zien op YouTube.
We gaan binnenkort ook nog wat mini-toneelspelers en -publiek plaatsen om de scène extra te verlevendigen.
Helemaal ‘achterin’ onze attractie, naast de maquette van de Kralingse Plas met de ‘Snuifmolens’ en even verderop Station Chouffour, ligt ons modelbouwatelier. Hier zijn onze medewerkers bezig met het bouwen van maquettes en het schoonmaken en repareren van ons rijdend materieel.
Het is vol in dat atelier. Daarom hebben we besloten dat een verbouwing nood-zakelijk was geworden. In de ruimte die oorspronkelijk bedoeld was als kantine stonden al een tijd twee werktafels. De muur die die ruimte afscheidde van de rest van het atelier was eigenlijk een sta-in-de-weg. Weg ermee, dus!
De eerste stappen in dit proces hebben we al in januari van dit jaar gezet. Omdat we het werk zelf doen, zijn we natuurlijk afhankelijk van de beschikbaarheid van onze medewerkers, en die hebben ook een attractie draaiende te houden. Alleen op de dagen dat Miniworld Rotterdam gesloten is, hebben we ‘de handen vrij’, maar dan zijn er ook weer minder mensen beschikbaar. Kortom, hij gaat wel een paar weken duren, deze klus!
De foto’s hierboven tonen de ‘kantine’ in de oude situatie: werkplekken, een kapstok, een serie lockers en de nodige kasten (en een hoop ‘even gestalde’ spullen…). Dat moest er allemaal uit, en waar laat je het? Op een even niet in gebruike zijnde werktafel dan maar… Uitzoeken doen we later wel!
Hieronder is te zien dat de rij lockers is verplaatst en dat de gipsplaten die de wand daararachter vormden, zijn verwijderd. De doorgang is even provisorsich afge-schermd met plastic. Dat moest wel, want tijdens de verbouwing gingen de werkzaamheden natuurlijk gewoon door en de collega’s zijn niet echt blij met je als je met gipsplaten aan de gang gaat terwijl zij proberen om onderhoud te plegen aan een locomotief of een vrachtauto…
In de open ruimte is een stuk dichter naar de deur toe een nieuw frame geplaatst waartegen we aan de ‘publiekskant’ een nieuwe displaybak hebben gemonteerd. Daarin komen te zijner tijd weer de kleine, ‘losse’ bouwwerkjes en dioramaatjes te staan die tot voor kort op de balie stonden.
Tijd voor het grote werk: de sloop van de muur die de kantine afschermde van de rest van de ruimte. Gelukkig hebben we hier bij de bouw ervan, een aantal jaren geleden, gebruik gemaakt van die handige houtskelet-met-gipsplaat-methode. Dat werkte toen snel, en het geheel is nu ook weer redelijk eenvoudig en snel af te breken.
Tegen de nieuwe displaywand hebben we aan de ‘niet-publiekskant’ nieuwe gipsplaten gezet en ook de andere kant is nu keurig dichtgemaakt.
De nieuw geplaatste gipswanden moeten natuurlijk ook nog worden afgewerkt. Nadat de schroefgaten zijn weggewerkt, gaat de verfroller er overheen.
Het is ook een prima gelegenheid om al die werktafels (waaraan je goed kunt zien dat ze intensief en langdurig gebruikt zijn) eens goed aan te pakken. Afkrabben, schuren, plamuren, meer schuren, bijplamuren, nog meer schuiren en tenslotte in de verf zetten doen wonderen!
In de nieuw gecreëerde ruimte is verlichting onmisbaar. Nieuwe lichtbakken worden klaargemaakt voor installatie – maar daarvoor moet je eerst nog een aantal gaten in het betonnen plafond boren. Fijn dat er dan een collega assistentie verleent door met een stofzuiger het boorgruis weg te zuigen voordat dat in je neus terechtkomt…
In het volgende Bouwverslag kunt u lezen over het vervolg van deze verbouwing. Misschien is het werk aan het einde van maart al helemaal klaar!
